21.08.2018 | 
Ուսանողական
«ՀՈՂԸ ԿԱՆՉՈՒՄ Է ԻՆՁ. ՑԱՆԿԱՑԱԾ ՊԱՐԱԳԱՅՈՒՄ ԵՍ ԻՆՁ ՀԱՄԱՐՈՒՄ ԵՄ ԿՈԹԵՑԻ». ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԻՆՅԱՆԸ ՊԱՏՄՈՒՄ Է ԻՐ ԱՐՄԱՏՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ
«ՀՈՂԸ ԿԱՆՉՈՒՄ Է ԻՆՁ. ՑԱՆԿԱՑԱԾ ՊԱՐԱԳԱՅՈՒՄ ԵՍ ԻՆՁ ՀԱՄԱՐՈՒՄ ԵՄ ԿՈԹԵՑԻ». ԳԱԳԻԿ ՂԱԶԻՆՅԱՆԸ ՊԱՏՄՈՒՄ Է ԻՐ ԱՐՄԱՏՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ
ՀՀ ԳԱԱ ակադեմիկոս, ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի դեկան, պրոֆեսոր Գագիկ Ղազինյանի արմատները Տավուշի մարզի Կոթի գյուղից է:

Սկսելով իր պատմությունը՝ Ղազինյանը ծանոթացնում է ազգանվան ծագումնաբանությանը, ըստ որի՝ ղազին պարսկերեն բառ է ու նշանակում է արդարամիտ, այդպես են կոչել նրա պապի հորը՝ Հովսեփին:

«Մեր ազգանվան հետաքրքիր պատմությունն ինձ պատմել է հորս հորեղբոր որդին՝ Արշալույս Ղազինյանը, ով եղել է բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր: Ըստ տեղեկության՝ Հովսեփ նախապապիս շնորհիվ լուծվել են գյուղի բոլոր վեճերը, նրա խոսքը եղել է վերջնականն ու անվիճարկելին,- պատմում է դեկանն ու հավելում,- արդարամտությունը մեր արյան մեջ է ու գեներով փոխանցվում է, շատ հաճախ այն հիվանդագին է դառնում, ու շատ ափսոս, որ մեր ժամանակներում չի գնահատվում»:

Հովսեփ Ղազինյանի ավանդները շարունակել է որդին՝ Գիգոլ Ղազինյանը, ով ունեցել է վեց որդի: Դեկանի հայրը՝ Սերգեյ Ղազինյանն առաջինն է տեղափոխվել Երևան ու սովորել օդաչուական ուսումնարանում:

«Ուսումնարանում սովորելուց հետո հայրս մասնակցել է Խորհրդաֆիննական պատերազմին, որից հետո՝ Հայրենական պատերազմին, որի ժամանակ վիրավորվել ու գերի է ընկել եւ մինչեւ պատերազմի ավարտն անց է կացրել «Sachsenhausen» համակենտրոնացման ճամբարում, - պատմում է դեկանն ու հավելում,- հայրս բարձրագույն կրթություն չի ստացել, բայց տիրապետել է վեց լեզուների»:

Անդրադառնալով մորական արմատներին՝ Ղազինյանը նշում է, որ պապը եղել է Մարաշից և Եղեռնի ժամանակ բնակություն է հաստատել Հունաստանում, որտեղ էլ ծնվել է դեկանի մայրը:

«Մորական պապս քաղաքակիրթ, ազնիվ և արդար մարդ էր: Հիշում եմ՝ հաճախ մեր տան առևտուրով նա էր զբաղվում և չծախսած գումարը պարտադիր վերադարձնում էր: Այս ազնվագույն մարդը շատ աշխատասեր էր. ես հպարտությամբ եմ հիշում նրան»,- ասում է դեկանը:

Կերպավորելով մանկության վերհուշը՝ պրոֆեսորը նշում է, որ իր ընտանիքն ապրել է բարեկեցիկ պայմաններում. «Մենք ապրում էինք հորս կառուցած սեփական տանը: Թաղում առաջին հեռուստացույցն ու սառնարանը մենք ենք ունեցել: Հայրս մեզ սովորեցնում էր շախմատ խաղալ. ես կարոտում եմ այդ խաղի հետ կապված ամեն բան»,- անկեղծանում է Գ. Ղազինյանը:

Նա հիշում է, որ լավաշ գնելու համար հերթ էին կանգնում. «Դժվարությունները շատ էին, բայց մենք գոհ ու երջանիկ վերադառնում էինք»:

Պրոֆեսորը նշում է, որ երաժշտական լավ լսողության շնորհիվ իրեն ուղարկել են ջութակի դասընթացների, բայց գործիքը չսիրելու պատճառով առաջին հարմար առիթն օգտագործել է պարապմունքի չգնալու համար. «Վեցերորդ դասարանում երկու առարկայից չորս ստացա: Երբ հայրս հարցրեց՝ ինչն է պատճառը, ես միանգամից պատասխանեցի՝ ջութակն ու այդ օրվանից այլևս չնվագեցի, որի համար շատ ափսոսում եմ»:

Դեկանը նկատում է, որ խելոք ու լռակյաց երեխա է եղել. «Մինչև հիմա երեսով են տալիս, որ դարպասից դուրս նայելու համար մայրիկից թույլտվություն եմ հարցրել»:

Ղազինյանի խոսքով, մասնագիտության ընտրությունը կապված է ինչպես հորեղբոր, այնպես էլ Ղազինյաններից սերելու հետ. «Հորեղբայրս իրավաբան էր: Ես մշտապես հետևել եմ իր աշխատանքներին, գործունեությանը: Նա ինձ համար արդարության պաշտպանի, ջատագովի ու նվիրյալի վառ օրինակ էր»:

Նկարագրելով Կոթի գյուղը՝ դեկանը նշում է, որ այնտեղ զբաղվում են այգեգործությամբ, անասնապահությամբ: «Հողը կանչում է ինձ. ցանկացած պարագայում ես ինձ համարում եմ կոթեցի,- ասում է նա ու հավելում,- վերջին անգամ գյուղում երկու տարի առաջ եմ եղել, ինձ շատ ջերմ ընդունեցին: Ես խոստացա, որ տարբեր ծրագրերով կայցելեմ հայրենի գյուղ, բայց ամեն անգամ ինչ-որ բան խանգարում է, և ես այսպես ասած «մեղք եմ գործում»»:

Խոսելով սիրելի կերակրատեսակների մասին՝ Ղազինյանը նկատում է, որ Արևմտյան Հայաստանի խոհանոցին բնորոշ համեղ ուտեստները սիրելի են մինչև այժմ. «Փախլավան, սարի բուրման, իշլի քյուֆթան ամենահամեղն են ու նախընտրելին»:

Ղազինյանի ընտանիքի վեց անդամներն իրավաբաններ են և ապրում են նախորդներից ժառանգած պատգամներով. «Հայրս ասում էր՝ այնպես է ապրել, որ իր համար չամաչենք: Նա մեզ սովորեցնում էր որևէ բանի հասնելիս անպայման հետ նայել և չմոռանալ՝ ով ենք եղել և որտեղից եք եկել»:

Ղազինյանը նշում է, որ հոր պատգամներից է եղել կարևորագույն արժեքները պահպանելն ու չվերարաիմաստավորելը. «Նա միշտ ասում էր, որ երբևէ չի փոխելու այն ճանապարհը, որն օբյեկտիվորեն ճշմարիտ է. ով համաքայլ է թող շարունակի իր հետ, իսկ ով չէ՝ թող գնա այլ ճանապարհով»:

Ամփոփելով իր պատմությունը՝ Ղազինյանը վստահեցնում է, որ աշխատանքն արդյունավետ կլինի միայն այն դեպքում, երբ աշխատողն իր բոլոր որակներով համապատասխանի տվյալ աշխատանքին ու պատասխանատվությամբ կատարի այն: Նա կոչ է անում սերունդներին զերծ մնալ անվստահության վրա հիմնված անտարբերությունից. «Ես միշտ մտածել եմ, որ ամենավատն անվստահության վրա հիմնված անտարբերությունն է, դա բոլոր չարիքների ծնունդն է, ուստի պետք է ամեն ինչ անել, որ այդ չարիքը մեր հասարակությունում բույն չդնի»:

 

Անգին Խաչատրյան

Այլ նորություններ
ԵՎՐՈՊԱԿԱՆ ԼԵԶՈՒՆԵՐԻ ԵՎ ՀԱՂՈՐԴԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՖԱԿՈՒԼՏԵՏԸ ՃԱՆԱՊԱՐՀԵՑ 2020-2021 ՈՒՍՏԱՐՎԱ ՇՐՋԱՆԱՎԱՐՏՆԵՐԻՆ
ԵՊՀ Չարենցի անվան դահլիճում այսօր տեղի է ունեցել Եվրոպական լեզուների և հաղորդակցության ֆակուլտետի բակալավրիատի շրջանավարտների դիպլոմների հանձնման հանդիսավոր արարողությունը:
«ՏԱՐԱԾԱՇՐՋԱՆԱՅԻՆ ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆ. ՀՀ ՍՊԱՌՆԱԼԻՔՆԵՐԸ ՀԵՏՊԱՏԵՐԱԶՄՅԱՆ ՇՐՋԱՆՈՒՄ» ԽՈՐԱԳՐՈՎ ՀԱՆԴԻՊՈՒՄ ՏԻԳՐԱՆ ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ ՀԵՏ
ՈՒԽ Լ. Ազգալդյանի անվան մարտական ակումբն այսօր ԵՊՀ գիտխորհրդի նիստերի դահլիճում կազմակերպել էր հանդիպում «Հենակետ» վերլուծական կենտրոնի ղեկավար Տիգրան Աբրահամյանի հետ: