05.04.2019 | 
Հասարակություն
«ԻՄ ԳՐՔԵՐԻ ՀԻՄՆԱԿԱՆ ՆՊԱՏԱԿՆ Է ՕԳՆԵԼ ՄԱՐԴԿԱՆՑ ԱՎԵԼԻ ԼԱՎ ՀԱՍԿԱՆԱԼ ՍԵՓԱԿԱՆ ԱՆՁԸ». ԷՄԻԼԻ ՄԱՐՈՒԹՅԱՆ
«ԻՄ ԳՐՔԵՐԻ ՀԻՄՆԱԿԱՆ ՆՊԱՏԱԿՆ Է ՕԳՆԵԼ ՄԱՐԴԿԱՆՑ ԱՎԵԼԻ ԼԱՎ ՀԱՍԿԱՆԱԼ ՍԵՓԱԿԱՆ ԱՆՁԸ». ԷՄԻԼԻ ՄԱՐՈՒԹՅԱՆ
Էմիլի Մարությանը Միացյալ Նահանգներում ապրող գրող, պոետ և փիլիսոփա է, 5 բեսթսելերի հեղինակ: Հիմնադրել է «Maroutian Entertainment» մուլտիմեդիա ընկերությունը: Մեզ հետ զրույցում Էմիլին պատմել է իր հիմնադրած ընկերության, հույզերի փիլիսոփայության և տեխնոլոգիական դարի մասին:

- Էմիլի՛, պատմեք մի քիչ Ձեր մասին:

- Ես 1984 թվականին ծնվել եմ Երևանում, բայց Միացյալ Նահանգներում ապրում եմ հինգ տարեկանից: Ես գրող, պոետ և փիլիսոփա եմ, ինձ է պատկանում «Maroutian Entertainment» մուլտիմեդիա ընկերությունը։ Ես իմ գործերը հրատարակում եմ իմ ընկերության միջոցով:


11-12 տարեկան հասակում ես սկսեցի պատմություններ և սցենարներ գրել, բայց մինչև 16 տարեկան դառնալս՝ չէի ցանկանում փիլիսոփա դառնալ: Փիլիսոփայական գրքեր սկսել եմ գրել, երբ 20 տարեկան էի: Ես հասկացա, որ եթե ուզում եմ ունենալ ստեղծագործական ազատություն, ապա պետք է ինքս հրատարակեմ իմ գրքերը:

- Ինչպե՞ս Դուք կբնորոշեք Ձեր գրքերը:

- Իմ գրքերը հիմնականում փիլիսոփայության և հոգեբանության միաձուլում են: Ես կարծում եմ, որ այս երկու առարկաները միասին արտահայտում են մարդկային մտքի կարևորագույն ըմբռնումները: Ո՞վ ենք մենք, ինչո՞ւ ենք մտածում ու գործում հենց այսպես:

Այս հարցադրումներն ինչպես փիլիսոփայական, այնպես էլ հոգեբանական են: Իմ գրքերում ես փորձում եմ հենց այսպիսի հարցեր քննել՝ նշված երկու դաշտերի օգնությամբ:

Իմ կյանքի վերջին 15-18 տարիները ծախսել եմ՝ այս մասին կարդալով և ուսումնասիրելով:



Ինձ դուր է գալիս իմ աշխատանքում համատեղել այս երկու ոլորտները, օգնել իմ սովորածով ուրիշներին:

Իմ գրքերի հիմնական նպատակն է օգնել մարդկանց ավելի լավ հասկանալ սեփական անձը: Շատ մարդիկ չեն հասկանում, որ իրենց խնդիրների մեծ մասը ծագում է իրենց մտածելակերպից, այլ ոչ թե հանգամանքներից:

Գրքերիս միջոցով ես օգնում եմ մարդկանց զարգացնել ինքնաճանաչումը, ինչի շնորհիվ նրանք կարողանում են իրենց կյանքում առավել ճիշտ ընտրություն կատարել, ինչպես նաև օգտագործել իրենց հույզերը և բաց թողնել այն ամենը, ինչն այլևս օգտակար չէ իրենց:

- Փիլիսոփայական ի՞նչ նախասիրություններ ունեք:

- Ավելի շատ կարդում եմ արևելյան փիլիսոփայություն, բայց ուսումնասիրում եմ նաև փիլիսոփայական այլ ուղղություններ, քանի որ ես հավատում եմ, որ ամեն ինչի մեջ էլ կարելի է արժեքավոր մի բան գտնել:


Կարծում եմ, որ ինտելեկտուալ առումով առողջարար է մտածել այնպիսի գաղափարների մասին, որոնց հետ հնարավոր է, որ դու համաձայն չես:

Այժմ շատերն են ուզում լսել միայն այն, ինչին արդեն հավատում են, իրենց այնպիսի մարդկանցով են շրջապատում, որոնք իրենց սեփական արձագանքն են, քանի որ նրանք ուզում են միշտ իրավացի լինել:

Կարծում եմ՝ մենք այդպես մեր աճելու գործընթացին վնասում ենք՝ մնալով մտավոր վանդակում:

Երբ խոսքը վերաբերում է սոցիալական փոխազդեցություններին, ապա իրավացի լինելն ինձ համար կարևոր չէ:


Ինձ համար ավելի կարևոր է զարգացնել և ընդլայնել իմ մտահորիզոնը:

Ես ուզում եմ իմանալ, թե ինչ կարող եմ սովորել քեզնից: Ես չեմ ուզում քեզ ուղղորդել, ստիպել, որ դու հավատաս նրան, ինչին ես եմ հավատում:

Ինձ համար տարբերություն չկա՝ համաձա՞յն ես ինձ հետ, թե ոչ:

Գիտելիքը փոխվում է նոր բացահայտումների հետ, իսկ սա նշանակում է, որ դու այսօր կարող ես ճիշտ լինել, իսկ վաղը՝ սխալ:

Ավելի լավ է ժամանակի մեծ մասն օգտագործել սեփական միտքը հարստացնելով, քան թե այն ծախսել դիմացինի սխալն ապացուցելու վրա:

Դուք կարող եք ինձ հետ չհամաձայնվել, դրանով իմ աշխարհը չի ավարտվի:

- Ձեր փիլիսոփայության մեծ մասը հույզերի էներգիայի մասին է, Դուք նույնիսկ այդ վերնագրով գիրք ունեք: Թեմային վերաբերող ի՞նչ կարևոր խորհուրդ կարող եք մեզ տալ:

- Հույզերի մասին շատ բան կա, որ ես Ձեզ կարող եմ պատմել: Կարող եմ պատմել, թե ինչպես են հույզերն ազդում մեր կյանքի վրա, բայց դրանց շարքում ամենապարզը, թերևս, այն է, որ մեր զգացմունքները համընդհանուր են: Իսկ դա նշանակում է, որ բոլորն էլ ապրում են նույն հույզերը:

Դու միակ մարդը չես, որը բարկանում է, տխուր է, հիասթափված կամ էլ վախեցած է: Մենք բոլորս էլ ունենում ենք պահերը, երբ մեր զգացմունքները մեզ ցավ են պատճառում: Դու մենակ չես քո վշտի, զայրույթի կամ վախի հետ: Ամենաառողջարար բանը, որ կարող ես անել՝ զգալն է:

Մենք էակներ ենք, որոնք ունակ են զգալու, մենք չպետք է արհամարհենք կամ անուշադրության մատնենք մեր զգացմունքները, քանի որ դա մեզ կթուլացնի:

Գոյություն չունի թույլ զգացմունք: Ինչքան շատ ենք դրանց դեմ պայքարում, այդքան ավելի շատ ենք տառապում:



Զգացմունքները շարժվում են մեր մարմնում այնպես, ինչպես էներգիան: Եթե նրանք բնականորեն չեն հոսում, քանի որ մենք դիմադրում ենք հույզերին, այդ դեպքում նրանք կարող են մեզ հիվանդացնել:

Եթե մեղքն ու ամոթն առողջ ճանապարհով ազատ արձակված չեն, ապա նրանք կարող են ցամաքեցնել մեր էներգիան:

Այսպիսով՝ ամենաօգտակար խորհուրդը, որ կարող եմ տալ այն է, որ երբևէ չպետք է զգացմունքներին դիմադրել: Չպետք է ամաչել նրանից, ինչ զգում ես:

Եթե դու ամաչում ես զգացածիցդ, այդ դեպքում դու այն կերկարացնես, ավելի վատը կդարձնես: Զգալը նորմալ և բնական երևույթ է, անկախ նրանից, թե ինչ ես զգում:

Միակ բանը, որ այն անառողջ և անհամապատասխան է դարձնում, այն է, թե ինչպես ես պատասխանում քո հույզերին և ինչ ես անում հետո:

Հույզերն ինքնին բնական են: Դու պետք է օրվա ընթացքում տարբեր հույզեր ունենաս, ինչը նշանակում է, որ դու ապրում ես:

- Որոշ փիլիսոփաներ գտնում են, որ վատատես լինելն ունի նաև իր օգտակար կողմերը, ի՞նչ կարծիք ունեք «պաշտպանողական» վատատեսության մասին:

- Իմ «Հույզերի էներգիան» գրքում ես մի ամբողջ գլուխ նվիրել եմ վատատեսությանը: Կփորձեմ այն մի պարբերությամբ ամփոփել: Վատատեսը վախենում է խաղից:

Նա մտածում է՝ միևնույն է պարտվելու եմ՝ ինչ իմաստ ունի խաղալը: Այսպես մտածելով՝ նա բաց է թողնում այն փորձառությունը, որը կարող էր ձեռք բերել խաղալիս:


Նա չի հասկանում, որ չի կարելի հաղթել բոլոր խաղերում: Դու պետք է պարզապես ներկայանաս, դրսևորվես լավագույնս և հաղթանակի հույս ունենաս: Երբեմն կհաղթես, իսկ երբեմն էլ՝ ոչ:


Հաջողակ մարդիկ ինչպես պարտվում են, այնպես էլ հաղթում են: Երբեմն նրանք նույնիսկ ավելի հաճած պարտվում են, քան հաղթում, բայց փորձում են:


Վատատեսները դադարում են փորձելը: Պարտվելուց հետո իրենք չեն շարունակում: Երբեմն նրանք նույնիսկ չեն սպասում պարտվելուն, կանգ են առնում նույնիսկ նախքան փորձելը: Նրանք ուզում են խուսափել վատ փորձառությունից, ինչի հետևանքով դադարում են ռիսկի գնալ։


Նրանք պարզապես չեն հասկանում փորձառության արժեքը: Ձախողումը կյանքի ուսուցիչներից մեկն է: Եթե դու դրանից դասեր քաղես, ապա կկարողանաս բարձրացնել քո հաջողության հնարավորությունները հաջորդ անգամվա համար:



Եթե ես վատատես լինեի, երբեք իմ ընկերությունը չէի ունենա: Մարդիկ ինձ շարունակ ասում էին, որ գրողները փող չեն աշխատում: Փիլիսոփայությունը մեռած առարկա է: Ես աղքատ եմ մեռնելու: Եթե ես նրանց լսեի, կդադարեցնեի առանց փորձելու:


Բայց գումար աշխատելն ինձ համար այնքան կարևոր չէր, որքան գիրք գրելը: Այսպիսով՝ ես հրատարակեցի իմ առաջին գիրքը, որը վատ էր վաճառվում: Ես մեկ ուրիշն էլ հրատարակեցի: Այն նույնպես լավ չէր վաճառվում:


Ինձնից չորս գիրք պահանջվեց հրատարակել մինչև, որ ես ունեցա իմ առաջին լավ վաճառվող գիրքը: Եթե վատատես լինեի, ապա առաջին գրքից հետո ոչ մի գիրք չէի հրատարակի։


Հիմա իմ բոլոր գրքերը վաճառվում են, քանի որ ես չհանձնվեցի, ես գիտեի, որ հաստատակամությունը միշտ հաղթում է: Վատատեսությունը քեզ ոչ մի տեղ չի տանում: Այն քեզ նույն տեղում է պահում: Եթե դու այնտեղ երջանիկ ես զգում, մնա այնտեղ: Բայց եթե ուզում ես, որ քեզ համար ավելի լավ լինի, ապա դու պետք է համբերատար լինես:

- Տեխնոլոգիական սերունդը մարտահրավե՞ր է, թե՞ հնարավորություն:

- Երկուսն էլ: Ինչպես յուրաքանչյուր փոփոխություն, այն նույնպես ունի իր լավ ու վատ կողմերը: Մեր օրերում տեխնոլոգիան մեր կյանքն առավել հեշտ է դարձրել: Բայց այն նաև մեզ ծույլ է դարձրել:


Այն մեզ օգնում է կապ հաստատել մեզանից միլիոնավոր կիլոմետրեր հեռու գտնվող մարդկանց հետ, բայց նաև այն մեզ հեռացրել է մարդկանցից, որոնք հենց մեր կողքին են նստած:

Այն հաջողության համար բազմաթիվ նոր պողոտաներ է ստեղծել․ համակարգչային ծրագրերը, հավելվածները, խաղերը և օնլայն բիզնեսները, բայց նաև այն ուրիշի աշխատանքն է հնացած դարձրել:

Իմ ամբողջ բիզնեսը գոյություն ունի օնլայն տարբերակով: Ինձ պետք միայն մեկ՝ համացանց մուտք ունեցող համակարգիչ, որպեսզի ես աշխատեմ: «Amazon»-ի շնորհիվ իմ գրքերի տպագրումը, առաքումը և տարածումն ամբողջովին օնլայն են։

Ամբողջ աշխարհում մարդիկ կարող են պատվիրել իմ գրքերը, և «Amazon»-ի տպագրման սարքավորումները կտպեն, կփաթեթավորեն և կառաքեն այն ձեզ համար: Մենք նույնիսկ տարածք վարձելու կամ գրքեր առաքելու կարիք չունենք:

Ես ավելի շատ ժամանակ ունեմ ստեղծագործելու համար: Այսպես նվազում են նաև ծախսերը: Շնորհիվ «Տպել՝ ըստ պահանջի» տեխնոլոգիայի՝ թվային տարածման և սոցիալական մեդիայի հնարավորության մենք գրասենյակի կարիք չունենք: Ես կարող եմ ինձ հետ վերցնել իմ նոթբուքն աշխարհի ցանկացած անկյուն և այնտեղից անել այն
աշխատանքը, որն հիմա անում եմ: Առանց այս տեսակ սարքավորումների ես չէի ունենա իմ ընկերությունը և չէի ունենա այն ազատությունը, որն ունեմ հիմա:

- Ի՞նչ գրականություն եք հաճախ կարդում:

- Ես կարդում եմ փիլիսոփայություն, պոեզիա, հոգեբանություն, գրքեր բիզնեսի մասին, և որևէ հետաքրքիր ոչ գեղարվեստական գիրք: Ես շատ եմ սիրում կարդալ ուրիշների մտքերի, հավատի և փորձառության մասին: Ինձ համար մարդիկ շատ գրավիչ են, ինձ միշտ հետաքրքրել են մարդկանց մտածելակերպն ու վարվելակերպը:

Աշխատում եմ տարվա ընթացքում 30-50 գիրք կարդալ: Ինձ համար գրքերը կախարդական են: Նրանք քեզ կարող են տեղափոխել բոլորովին այլ երկիր, այլ ժամանակներ, ուրիշ մարդու մտքի մեջ: Ես կարող եմ մտքեր կարդալ, որոնց հեղինակները հազարամյակներ առաջ արդեն մահացել են: Դա պարզապես անհավատալի է:


Կարծում եմ՝ մենք դեռևս չեն կարողանում գիրքը ըստ արժանվույն գնահատել:

- Պատմեք մեզ «Maroutian Entertainment»-ի մասին:

- Ես իմ ընկերությունը հիմնել եմ 2009 թվականին: Այս տարի լրանում է ընկերության հիմնադրման տասնամյակը: Մինչև այժմ ես միայն գրքեր եմ հրատարակել, բայց այս տարվա ընթացքում մեր մատուցած ծառայությունների ցանկում ավելացել են նաև օնլայն դասընթացներ:

Ես մի քանի կուրսեր ստեղծելու գործընթացի միջնամասում եմ և հույս ունեմ, որ մինչև ամառ կկարողանամ բացել իմ առցանց դպրոցը բոլոր նրանց համար, ովքեր ուզում են ավելի շատ բան իմանալ այս առարկաների մասին: Հերթական անգամ ժամանակակից տեխնոլոգիաներն ինձ տալիս են հնարավորություն ստեղծելու առցանց թվային դպրոց և հասանելի լինելու ամբողջ աշխարհի ուսանողների համար:

Ես նաև գրել եմ սցենարներ, որոնք կցանկանայի, որ նկարահանվեն: Իմ վերջին սցենարը 2018 թ. Լոս Անջելեսի միջազգային սցենարական մրցանակաբաշխության ժամանակ եզրափակիչ փուլում է հայտնվել: Հույս ունեմ, որ այդ աշխատանքը շուտով կգտնի իր պրոդյուսերին: Իմ նպատակն է հաջորդ տասը տարիների ընթացքում մեծացնել իմ ընկերության դասընթացների և ֆիլմերի թիվը:

- Կարդու՞մ եք հայ գրողների ստեղծագործությունները, ունե՞ք հայ սիրելի հեղինակ:

- Ես հայ գրականությանն այնքան էլ ծանոթ չեմ: Շատ բան եմ լսել Հովհաննես Թումանյանի մասին, բայց իր գործերը ցավոք չեմ կարդացել: Երբ երեխա էի, հաճախ էի կարդում մանկական պատմություններ, բայց 7 տարեկանից դադարեցի հայերեն կարդալը և գրելը, չկարողացա պահպանել այդ ունակությունները:

Ես կարդացել եմ Պիտեր Բալակյանի «Back Dog of Fate » գիրքը, բայց նա հայ-ամերիկացի հեղինակ է, որը ծնվել է Միացյալ Նահանգներում:


- Ինչպիսի՞ զգացողություններ ունի այն հեղինակը, որի գրքերը ճանաչում ունեն:

- Ես շատ ուրախ եմ, որ գնալով ավելի շատ մարդիկ են բացահայտում իմ աշխատանքները: Ես դարձա բեսթսելերի հեղինակ, քանի որ իմ ընթերցողները խորհուրդ էին տալիս իրենց շրջապատի մարդկանց կարդալ իմ գրքերը: Նրանք գնում էին իմ գրքերն ընկերների ու ընտանիքի անդամների համար, քանի որ այդ գրքերն արժեքավոր են համարում: Երբեմն նրանք իմ գրքերից 10-15 օրինակ են ձեռք բերում և որպես նվեր տալիս ուրիշներին:

Այս ամենը հեղինակի համար իսկական հաճոյախոսություն է, երբ ինչ-որ մեկը քո աշխատանքն այնքան շատ է սիրում, որ ուզում է՝ ուրիշներն էլ այդ աշխատանքը սիրեն:



Ես նաև սիրում եմ կարդալ այն բոլոր հաղորդագրությունները, որոնք առցանց եմ ստանում: Այդ հաղորդագրություններում մարդիկ պատմում են, թե ինչքան է իմ աշխատանքն իրենց կյանքը փոխել: Ես հաղորդագրություններ եմ ստացել մարդկանցից, որոնք հոգեբանական տրավմաների, դեպրեսիայի կամ ինքնասպանության միջով են անցել: Նրանք ինձ պատմում էին, որ իմ գրքերը կարևոր դեր են ունեցել իրենց առողջացման համար:

Ես իմ գրքերի համար 4 մրցանակ եմ ստացել, բայց ինձ համար այս հաղորդագրությունները շատ ավելի մեծ արժեք ունեն: Հուսով եմ, որ իմ ապագա գրքերը և դասընթացները նույնպես կունենան իրենց դրական ազդեցությունը:

 

Անի Պողոսյան

Եթե Դուք ցանկանում եք ծանոթանալ Էմիլիի ստեղծագործություններին, ապա կարող եք այցելել նրա կայքը կամ էլ գտնել նրան «Instagram»-ում:


Կայքի հասցեն
՝ www.maroutian.com

Instagram`@emaroutian

Այլ նորություններ
ԲԱՆԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՆՁՆԱԺՈՂՈՎԻ ՄԱՍԻՆ ԻՐԱՎԱԳԻՏՈՒԹՅԱՆ ՖԱԿՈՒԼՏԵՏՈՒՄ
ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի դատական նիստերի դահլիճում կազմակերպվել էր միջոցառում, որի ընթացքում ՄՊՀ անդամ, Իրավագիտության ֆակուլտետի դասախոս, ի.գ.թ.Տիգրան Մարկոսյանը ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ուսանողներին ներկայացրեց Մրցակցության պաշտպանության հանձնաժողովի գործառույթներն ու լիազորությունները:
«ՉՆԱՅԱԾ ԱՐՏԵՐԿՐՈՒՄ ԱՌԱՋԱՐԿՆԵՐՆ ԱՎԵԼԻ ԳՐԱՎԻՉ ԵՆ, ԲԱՅՑ ՄԵՐԸ ՀԱՅԱՍՏԱՆՆ Է, ՄԵՆՔ՝ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻՆԸ». ԱՆԱՀԻՏ ՕՐԲԵԼՅԱՆ
ԵՊՀ աշխարհագրության և երկրաբանության ֆակուլտետի սերվիս բաժնի 3-րդ կուրսի ուսանողուհի Անահիտ Օրբելյանը վստահ է, որ Հայաստանը զբոսաշրջության ոլորտում մեծ ներուժ ունի: Երիտասարդ համալսարանականն ունի իր տեսլականը պետության զարգացման համար, որի առանցքային տարրը երիտասարդն է՝ հայրենասեր ու նպատակասլաց: