27.04.2009 | 
Ուսանողական, Հասարակություն
ԵՐԿԻՆՔԸ ԱՐԾԻՎՆԵՐ Է ՍԻՐՈՒՄ
ԵՐԿԻՆՔԸ ԱՐԾԻՎՆԵՐ Է ՍԻՐՈՒՄ
«Այն օրը, երբ տիկին Մարոն լույս աշխարհ էր բերել Տիգրանին, այդ օրը նա հերոս էր ծնել, ուղղակի ոչ ոք այդ մասին չգիտեր».- կուրսեցին հուզված էր եւ հպարտ:

Այդ օրը 1965 թվականի ապրիլի 27-ն էր. ծնվեց սովորական հայ երիտասարդ` Տիգրան Սարգսյան անունը կրող: Բայց ինչպես ընկերներն են ասում, նրան առաջին անգամ հանդիպող ամեն մարդ հասկանում էր` Տիգրանը սովորական մարդ չէր, շարքային չէր: «Մենք հետո հասկացանք, որ հերոսացումը Տիգրանի հետ ծնվել էր»: 1982 թ-ին գերազանցությամբ ավարտել է Երեւանի թիվ 162 միջն. դպրոցը: 1983 թ-ին զորակոչվել է խորհրդային բանակ: 1985 թ-ին զորացրվել է եւ նույն տարին ընդունվել ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետ:

 

1990 թ-ին ընտրվել է Երեւանի քաղաքային խորհրդի պատգամավոր` աշխատանք տանելով իրավաբանական հանձնաժողովի կազմում: Ամուսնացել է 1990 թվականին եւ ունի մեկ զավակ` Արգիշտի: 1988-ից սկսած Տիգրանը եղել է ազգային-ազատագրական շարժման ակտիվ մասնակից: 1989 թվականին ստեղծեց «Մեծն Տիգրան» աշխարհազորային գունդը եւ ընտրվեց շտաբի պետ: Մասնակցել է Երասխավանի, Խնձորեսկի, Նոյեմբերյանի պաշտպանական մարտերին:

 

Մշակել եւ իրականացրել է Հյուսիսային Արցախի` Շահումյանի շրջանի մի շարք գյուղերի ինքնապաշտպանական մարտերը: 1991 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Էրքեջ գյուղի մոտ ընթացող դաժան մարտերի ժամանակ ծանր վիրավորվեց, իսկ նույն օրը` երեկոյան, նա մահացավ: ՀՀ նախագահի` 1996 թվականի սեպտեմբերի 20-ի հրամանագրի համաձայն` ՀՀ անկախության հռչակման 5-րդ տարեդարձի առթիվ Տիգրան Սարգսյանը հետմահու պարգեւատրվել է Առաջին աստիճանի «Մարտական խաչ» շքանշանով:

 

Այսօր` Տիգրան Սարգսյանի ծննդյան օրը, ֆակուլտետի ուսխորհրդի եւ ԵՊՀ «Վարդանանք» ռազմահայրենասիրական ակումբի նախաձեռնությամբ Տիգրանի կինը` Լուսինեն, որդին` Արգիշտին, ով նույնպես ԵՊՀ իրավագիտության ֆակուլտետի ուսանող է, հարազատները, ընկերները, կուրսեցիները, զինակիցները, դասախոսները եւ ֆակուլտետի ուսանողները հավաքվել էին` հիշելու նրան, շնորհավորելու նրա հերոսական ծնունդը:

 

Որդին` Արգիշտի Սարգսյանը, խնդրեց միջոցառումը ոչ թե հուշ-երեկո համարել, այլ հայրենասիրության դաս. «Եթե մենք այսօր սիրենք մեր հայրենիքը, որքան էլ ռազմատենչ լինի թշնամին, չի համարձակվի հարձակվել: Ու մենք ստիպված չենք լինի սահմանին սիրել Հայաստանը: Հպարտ եմ, որ այսօր մեր խաղաղ հայրենիքը սիրելու հնարավորություն տվել են հայրս եւ իր նման բազմաթիվ հայրենասերներ»: Հերոս ընկերոջն ու մարդուն հիշելու, նրա կյանքից պատառիկներ պատմելու ցանկություն ունեին շատերը` Տիգրանի եղբայրը, կուրսեցիները, դասախոսները:

 

Նույնիսկ ուսխորհրդի անդամներից մեկը` Ասպրամը, պատահական մարդ չէր. Թաթուլ Կրպեյանի դուստրն էր: Տիգրանի կուրսընկերուհիներից մեկը պատմեց, որ ամեն տարի` Տիգրանի ծննդյան եւ մահվան օրերին, ինքը զրուցում է նրա հետ: Այդ զրույցները թղթին հանձնում, իսկ այսօրվա հանդիպման ժամանակ դրանցից մեկը կարդաց. «Այդ օրը մեռնում էիր դու: Կիսատ էր մնում կյանքդ, որ տեղավորել էին մի թերթ թղթի վրա: Երկրորդ էջը չէր լինելու… Իսկ ո ՞վ կպատմի, թե ինչ էիր խորհում վերջին պահին: Ո ՛չ ոք: Ո՞վ լսեց քո վերջին բառերը: Ո ՞վ տեսավ քո գեղեցիկ աչքերի երկաթե փայլը: Մահդ, իրոք, անարդար էր: Բայց կյանքը շարունակվում է: Ծնվում են նոր արծիվներ… Որովհետեւ երկինքը արծիվներ է սիրում…»:

Այլ նորություններ
«ԱՆԵԼՈՒ ԵՄ ԱՄԵՆ ԻՆՉ, ՈՐՊԵՍԶԻ ԲՈՒՀԻ ՄԹՆՈԼՈՐՏԸ ՓՈԽՎԻ». ԵՊՀ ՌԵԿՏՈՐԻ ՆՈՐ ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ ՊԱՇՏՈՆԱԿԱՏԱՐ
ԵՊՀ գիտական խորհրդի նիստերի դահլիճում այսoր ՀՀ ԿԳՄՍ նախարար Վահրամ Դումանյանը համալսարանականներին ներկայացրեց ԵՊՀ ռեկտորի նոր ժ.պ. Հովհաննես Հովհաննիսյանին:
«ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ ԱՇԽԱՐՀՈՒՄ ՄՐՑԱԿՑՈՒԹՅԱՆ ԴՈՄԻՆԱՆՏ ԱՌԱՐԿԱՆ ԱՅԼԵՎՍ ՆՅՈՒԹԱԿԱՆ ՀԻՄՔԸ ՉԷ». ԼԻԼԻԹ ՇԱՔԱՐՅԱՆ
ԵՊՀ սոցիալական աշխատանքի և սոցիալական տեխնոլոգիաների ամբիոնի դասախոս Լիլիթ Շաքարյանը հրատարակել է իր երկրորդ՝ «Հաղորդակցության մարտահրավերները տեղեկատվական հասարակությունում» գիրքը, որտեղ դիտարկվել են տեղեկատվական հեղափոխության դերն ու նշանակությունը մարդկության և հասարակական ոլորտների զարգացման գործընթացում: Տիկին Շաքարյանի հետ զրուցել ենք գրքի, դրանում արծարծված թեմաների ու առաջիկա ծրագրերի մասին: