Օրացույց

Հեղինակի որոնում

Ա | Բ | Գ | Դ | Ե | Զ | Է | Ը | Թ | Ժ | Ի | Լ | Խ | Ծ | Կ | Հ | Ձ | Ղ | Ճ | Մ | Յ | Ն | Շ | Ո | Չ | Պ | Ջ | Ռ | Ս | Վ | Տ | Ր | Ց | ՈՒ | Փ | Ք | Օ | Ֆ

Նորություններ

Դասախոսությունը «Ինչու Վիետնամի պատերազմից (1975-2019 թթ.) հետո ոչ կանոնավոր պատերազմներում չեն գրանցվել հաղթանակներ» խորագիրն ուներ:

Միջոցառումը կազմակերպել էր ԵՊՀ միջազգային համագործակցության վարչությունը:

Դասախոսությանը ներկա էին դասախոսներ և ուսանողներ Արևելագիտության, Պատմության և Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետներից:

Ժերար Շալիանը ֆրանսիացի ամենահայտնի քաղաքագետներից է, հեղինակ է բազմաթիվ գիտական, գեղարվեստական գրքերի: Գեղարվեստական «Հուշերիս հուշերը» գիրքը պատմում է հեղինակի քեռու մասին, որը ցեղասպանության տարիներին, զենքը ձեռքին, պայքարել է թշնամու դեմ:

Ժերար Շալիանը դասախոսությունը սկսեց՝ լսարանին հարցնելով, թե որն է վերջիս 20 տարիների ամենակարևոր իրադարձությունը: Պատասխանելով ինքն իր հարցին՝ Ժերար Շալիանը նշեց, որ ամենակարևոր իրադարձությունը վերջին երկու տասնամյակում Չինաստանի՝ աշխարհի երկրորդ պետություն դառնալն է:

Բանախոսը ներկայացրեց Չինաստանի պատմությունը՝ նշելով, որ այն եղել է ամենաբնակեցված և ամենակարևոր կայսրությունը Հռոմեական կայսրությունից հետո: Նա քարտեզի վրա ցույց տվեց, թե տարածքային ինչպիսի փոփոխություններ է ունեցել Չինաստանը: Այն, ինչպես մյուս կայսրությունները, կազմավորվել է պատերազմների և ամուսնությունների միջոցով:

Ժերար Շալիանը թվարկեց Չինաստանի թշնամիներին՝ հյուսիսից եկող քոչվորներին, որոնցից պաշտպանվելու նպատակով էլ կառուցվել է Չինական մեծ պատը: Չինաստանը գրավվել է երեք անգամ՝ շուրասենների, մոնղոլների, մանջուրների կողմից:

Սակայն ամեն անգամ, երբ Չինաստանը նվաճվել է, չինացիները կարողացել են ձուլել հաղթողներին, քանի որ նրանք գալիս էին առանց կանանց, արդյունքում՝ ամուսնանում չինուհիների հետ, և երկու սերունդ անց նորից դառնում չինացի: Ասիմիլյացիայի գործում մեծ դեր ուներ նաև չինական մշակույթի գերիշխանությունը:



Այդուհանդերձ, Չինաստանը ինչ-որ պահի «փակվեց», մինչդեռ Եվրոպան առաջ էր գնում՝ հայտնագործություններով, Ամերիկա մայրցամաքը նվաճելով, ավելի ուշ՝ արդյունաբերական հեղափոխություն անելով: Եվրոպացիների ամենամեծ նվաճումը եղավ Չինաստանին ափիոն գնել ստիպելը և այն սպառելը: Մեկ դար շարունակ չինացիները, որոնք իրենց առաջինն էին համարում, նվաստացված զգացին իրենց, և այսօր նրանք պատասխան են տալիս: Նրանք գերազանցել են Եվրոպան և մրցում են ԱՄՆ-ի հետ:

Առաջընթացի հարցում, ինչպես նշեց Ժերար Շալիանը, չինացիներին օգնեց տոտալիտար ռեժիմը և աշխատասիրությունը: Այնտեղ գերիշխող է Չինաստանի կոմունիստական կուսակցությունը, որը վերահսկում է մարդկանց, իսկ ընդհանուր գաղափարախոսությունից շեղվողները մեկուսացվում են:

Ժերար Շալիանը պատմեց նաև, որ Չինաստանը որոշել է վերագործարկել Մետաքսի ճանապարհը: Նրանք աշխատում են երեք ճակատներով. ջանում են իրենց գերակայությունը հաստատել Չինական ծովի վրա՝ չնայած ԱՄՆ-ին, երկրորդ՝ զարգացնում են բանակը, երրորդ՝ զարգացնում են գիտությունը, հետազոտությունները՝ գերազանցելու համար ԱՄՆ-ն:

Հզորությամբ հաջորդը Հնդկաստանն է, այնուհետև՝ իսլամը՝ որպես քաղաքակրթություն:

Ժերար Շալիանը ներկայացրեց իսլամը, նշելով, որ ոչ մի մուսուլմանական երկիր չունի Չինաստանի, Հնդկաստանի կամ էլ ԱՄՆ-ի հզորությունը: Նա 2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ողբերգական դեպքերը բնութագրեց որպես հետընթաց այն օգնության, որն ԱՄՆ-ն տրամադրել էր իսլամիստներին՝ Աֆղանստանում Խորհրդային միության դեմ պայքարելու համար:

Ժերար Շալիանը խոսեց նաև Էռնեստո Չէ Գևարայի տեսության մասին՝ այն կոչելով կեղծ տեսություն, քանի որ համարվում էր, որ բավական է զենք վերցնել և բարձրանալ սարեր, գյուղացիները կմիանան շարժմանը: Չե Գևարան այս տեսությունն ապացուցում էր Կուբայի դեպքերով՝ մոռանալով նշել, որ Ֆիդել Կաստրոյի պայքարն հանուն հացի և ազատության համար էր, ոչ թե մարքսիզմի:

Անդրադառնալով աֆրիկյան երկրներին՝ Ժերար Շալիանն ասաց, որ ամբողջ մայրցամաքում միայն երկու-երեք պետություն է գրանցել տնտեսական աճ, այնինչ ողջ մայրցամաքն անկախության համար մղվող պատերազմների մեջ էր:

Նա խոսեց Եվրասիա մայրցամաքի «խոշոր խաղացողների» մասին՝ նշելով, որ չի անդրադառնում, օրինակ, հարուստ Սաուդյան Արաբիային, որն, իհարկե, նավթ ունի, բայց դրանից բացի՝ ուրիշ ոչ մի ձեռքբերում չի արձանագրել:

Ժերար Շալիանը պատմեց նաև Խորհրդային միության փլուզման մասին: 1991 թվականի այն փլուզվեց, քանի որ Միխայիլ Գորբաչովի ծրագիրը չգործեց: Նա խոստանում էր վերակառուցում և ժողովրդավարացում: Առաջինը չստացվեց, իսկ ժողովրդավարացման արդյունքում ձեռք բերված խոսելու իրավունքը հանգեցրեց բողոքների Բալթյան երկրներում, Կովկասում, և, ի վերջո, փլուզվեց ԽՍՀՄ-ը:

ԽՍՀՄ փլուզումից հետո ԱՄՆ-ն կանոնավոր կերպով «հետ էր հրում» նախկին խորհրդային երկրների սահմանները՝ դրանք հասցնելով Ռուսաստանի սահմանին: Երբ Սառը պատերազմը ավարտվեց, սկսվեց հետ մղման քաղաքականությունը:

Մեջբերելով քաղաքագետ Զբիգնև Բժեզինսկու խոսքերը, որ եթե Ռուսաստանից վերցնեն Ուկրաինան, այն այլևս համաշխարհային ուժ չի լինի, Ժերար Շալիանը պատմեց, որ ելցինյան տարիներից հետո, երբ տնտեսությունը խորը ճգնաժամի մեջ էր, Վլադիմիր Պուտինն իր ձեռքը վերցրեց ղեկը՝ գուցե տոտալիտար կերպով, բայց ազգային շահերից ելնելով:

Բանախոսը խոսեց նաև տարածաշրջանների պատերազմների մասին՝ անդրադառնալով այն փաստին, որ Ղարաբաղյան պատերազմը ձեռնտու է Ռուսաստանին, քանի որ հնարավորություն է տալիս Ադրբեջանին պատանդ պահելու:

Եվրոպական նվաճումների մասին խոսելիս նա նշեց, որ ամենալուրջ նվաճումները եղել են եվրոն, Շենգենյան գոտին և տնտեսական առաջխաղացումը, այնինչ քաղաքական ոչ մի կապակցվածություն եվրոպական երկրների միջև չկա:

Ժերար Շալիանն անդրադարձավ նաև ահաբեկչությանը՝ ասելով, որ իսլամիստներին միայն թվում է, որ շուտով վերադառնալու են իսլամի առաջին դարերի մաքրությանը: Իրականում նրանք չեն փոխում համաշխարհային ստատուս քվոն: Վերջինիս վրա ազդում են միայն Չինաստանը, Կորեան, Ճապոնիան, Իրանը, Թուրքիան:

Ներկաները տարբեր հարցեր հղեցին բանախոսին: Ի պատասխան Երրորդ համաշխարհային պատերազմի հավանականության մասին հարցին՝ Ժերար Շալիանն ասաց, որ այն քիչ հավանական է, քանի որ այժմ կա միջուկային զենք, և նման պատերազմից ձեռք բերած օգուտը շատ ավելի քիչ է, քան վնասը:

 

Մարի Ռաֆյան

«Տերահերցից մինչև ուլտրամանուշակագույն տիրույթում ճառագայթման աղբյուրներ և կլանիչներ հիմնված գրաֆենային նանոկառուցվածքներում պլազմոն-պոլարիտոնների գրգռման վրա» գիտական թեմայի ղեկավար, ԵՊՀ ուժեղ դաշտերի ֆիզիկայի կենտրոնի առաջատար գիտաշխատող, ֆիզմաթ գիտ. դոկտոր Գառնիկ Մկրտչյանը մեզ հետ զրույցում ներկայացրեց գիտական թեմայի նպատակը և հեռանկարները:

 

Նա նշեց, որ նախագիծը նպատակ է հետապնդում ուսումնասիրել գերլոկալիզացված օպտիկական դաշտերի և էլեկտրոնների փոխազդեցության պրոցեսները գրաֆենանման նանոկառուցվածքներում:

 

Գառնիկ Մկրտչյանը, պարզաբանելով գիտական թեմայի ուղղվածությունը՝ ասաց. «Բնության մեջ գոյություն ունեն շատ նյութեր, որոնք իրենց ծավալային վիճակներում ունեն շերտային բնույթ, այսինքն՝ ատոմներն ուժեղ կապված են իրար հետ մեկ հարթության մեջ, մինչդեռ հարևան շերտերի հետ կապված են թույլ վան դեր Վալսյան ուժերով: Այս թույլ միջշերտային փոխազդեցությունը հնարավոր է դարձնում առանձնացնել մեկ կամ մի քանի շերտեր՝ ստանալով կայուն ատոմային հաստության երկչափ նանոկառուցվածքներ: Այս երկչափ նանոկառուցվածքները դրսևորում են էապես նոր ֆիզիկական հատկություններ, որոնք բացակայում են վերջիններիս ծավալային բյուրեղներում և իրենց բազմաբնույթ էլեկտրոնային հատկությունների շնորհիվ ի զորու են ընդլայնելու ոչ-գծային օպտիկայի, ֆոտոնիկայի և օպտոէլեկտրոնիկայի սահմանները` ընդգրկելով էլեկտրամագնիսական սպեկտրի շատ լայն տիրույթ, ռադիո ալիքներից մինչև ուլտրամանուշակագույն:

 

Այս նանոհամակարգերում մեծ դեր են խաղում լիցքակիրների կոլեկտիվ տատանումները` պլազմոնները: Այս պլազմոնները, իրենց հերթին, կարող են կապվել ֆոտոնների հետ՝ ձևավորելով  պլազմոն-պոլարիտոններ: Գրաֆենային պլազմոն-պոլարիտոններն ունեն ուշագրավ հատկություններ, ներառյալ ազատ տարածության համեմատ ալիքի երկարության բազմակի կրճատումը, այսինքն` դրսևորում են լույսի դինամիկ փոխվող գերլոկալիզացիա, որը հնարավոր է դարձնում նանոչափերում լույսի էլեկտրական մանիպուլյացիան: Նախագծի հիմնական գաղափարն է՝ օգտագործել մեծ իմպուլսներով գրաֆենային պլազմոն-պոլարիտոնների հարկադրական ցրումն ազատ էլեկտրոնների վրա` տերահերցից մինչև ուլտրամանուշակագույն տիրույթում վերալարվող և կոհերենտ ճառագայթում ստանալու նպատակով,  ինչպես նաև օգտագործել պլազմոն-պոլարիտոնային գրգռումները, որոնք էապես մեծացնում են նյութի և լույսի փոխազդեցությունը՝ ուժեղացնելու բարձր կարգի հարմոնիկների գեներացիան»:

 

Գառնիկ Մկրտչյանը հայտնեց, որ ներկա նախագիծը համատեղ հետազոտական ծրագիր է` առաջարկված ԵՊՀ ուժեղ դաշտերի ֆիզիկայի կենտրոնի և Բելառուսի պետական համալսարանի միջուկային պրոբլեմների ինստիտուտի կողմից:

 

Ձևակերպված խնդիրները լուծվելու են սերտ համագործակցության պայմաններում, հաշվի առնելով նախորդ տարիների մեր համատեղ աշխատանքի փորձը՝ երկու Հայ-բելառուսական ծրագրերի իրականացման ընթացքում: Ծրագրի շրջանակում նախատեսվում է գիտական խմբերի ներկայացուցիչների փոխադարձ այցելություններ, համատեղ գիտական աշխատանքներ:

 

Գառնիկ Մկրտչյանը, անդրադառնալով իրականացվող հետազոտությունների սպասվելիք արդյունքներին, նշեց, որ դրանց հնարավոր կիրառությունների շրջանակը բավական լայն է. «Նախագծում ձևակերպված խնդիրների լուծումները կճշտեն մեր պատկերացումները գրաֆենային նանոկառուցվածքներում լիցկակիրների կոլեկտիվ մոդաներով ուժեղացված լույս-նյութ փոխազդեցության պրոցեսների մասին՝ բացելով հնարավորություններ նոր երևույթների բացահայտման համար: Այս իմաստով մեծ է նաև քննարկվող խնդիրների կիրառական նշանակությունը՝ նոր տիպի նանո-օպտո-էլեկտրոնիկ սարքերի, մասնավորապես, նոր տիպի ազատ էլեկտրոնային նանոլազերների և ճառագայթման դետեկտորների ստեղծման համար»:

 

Նադեժդա Տեր-Աբրահամյան

 

 

 

 

 

 

 

Գիտական թեմայի ղեկավար, ՀՀ ԳԱԱ թղթ. անդամ, կենսաբ. գիտ. դոկտոր, պրոֆեսոր, ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետի կենսաքիմիայի, մանրէաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչ Արմեն Թռչունյանը մեզ հետ զրույցում ներկայացրեց գիտական թեմայի նպատակը և հեռանկարները:

 

Նրա խոսքով, այժմ մեծ տարածում են ստանում կենսաէլեկտրաքիմիական վառելիքային սարքերը (ԿՎՍ), որոնց միջոցով ստացվում է էլեկտրական հոսանք:

 

«Այս սարքերում որպես կատալիզատորներ օգտագործվում են ֆերմենտներ՝ օքսիդառեդուկտազներ: Մեր նպատակն է ուսումնասիրել վերջիններիս օքսիդավերականգնողական կարգավորումը՝ նրանց արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով»,- ասաց Արմեն Թռչունյանը:

 

Նա նշեց, որ կենսաէլեկտրաքիմիական սարքերը համընդհանուր կիրառման համար են, որոնք կարող են տեղ գտնել տարբեր ոլորտներում: «Այժմ աշխարհը գնում է ներկայումս օգտագործվող մետաղական սարքերի փոխարինմանը կենսաբանական կամ մանրէային սարքերով: Էլեկտրական հոսանքի նոր սերնդի սարքերն ունենալու են հետևյալ առավելությունները՝ էկոլոգիապես նպաստավոր են լինելու, կարող են օգտագործվել այն բոլոր պայմաններում, որոնցում բացակայում են էլեկտրական հոսանքի այլ աղբյուրներ, հնարավոր է, որ այդ սարքերում որպես հումք օգտագործվեն տարբեր թափոններ: Մենք առաջարկում ենք, որ առայժմ լաբորատոր սարքերում կիրառվի նոր մոտեցում՝ այդ սարքերի արդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով»,- ասաց Կենսաբանության ֆակուլտետի կենսաքիմիայի, մանրէաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի վարիչը: 

 

Գիտական թեմայի հետազոտական խմբի անդամ, ԵՊՀ կենսաքիմիայի, մանրէաբանության և կենսատեխնոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ Աննա Փոլադյանը նշեց, որ ներկայումս էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը հիմնականում կախված է հանածո վառելիքներից, ինչը մեծապես հանգեցնում է ջերմոցային գազերի արտանետումներին և ջերմաստիճանի գլոբալ բարձրացմանը:  

 

«Ավելին, հաշվի առնելով աշխարհում բնակչության աճող քանակը, ակնկալվում է, որ էներգետիկ պաշարները կսպառվեն դարի երկրորդ կեսին: Դրանք բոլորը կարող են առաջացնել աշխարհում ժողովրդագրական, էներգետիկ և կլիմայական ճգնաժամեր: Խնդիր է նաև հսկայական քանակությամբ արտադրական և գյուղատնտեսական  թափոնների արտադրությունը, որոնց արդյունավետ օգտագործումը կարող է հանգեցնել թափոններից ձերբազատմանը և տնտեսապես արդյունավետ էներգիայի արտադրությանը: Հետևաբար, էժան հումքի՝ թափոնների վերամշակման միջոցով այլընտրանքային էներգակրի ստեղծումը հեռանկարային կլինի»,- հավելեց նա:

 

Արմեն Թռչունյանի խոսքով, ԿՎՍ-ները տրանսպորտային միջոցների էլեկտրական շարժիչների և շենքերի համար էլեկտրաէներգիայի և ջերմության արտադրության հեռանկարային տեխնոլոգիաներ են: ԿՎՍ-ի շահագործման մեխանիզմը հիմնված է քիմիական էներգիայի՝ էլեկտրաէներգիայի փոխակերպման վրա. ջրածնի և թթվածնի փոխակերպումը զուգակցվում է էլեկտրաէներգիայի, ջերմության և ջրի արտադրմամբ:

 

Նրա խոսքով, ԿՎՍ-ի տեխնիկան էլեկտրաէներգիա ստանալու այլընտրանքային հնարավորություն է, սակայն այդ սարքերը դեռևս լայն տարածում չունեն: Մանրէները կամ մանրէներից անջատված առանձին ֆերմենտներ՝ հիդրոգենազները, կարող են ծառայել ԿՎՍ-ում որպես կենսակատալիզատորներ:

Աննա Փոլադյանը հայտնեց, որ գիտական ծրագրի հետազոտական խումբը հաջողությամբ համատեղ ծրագիր է իրականացնում Բելառուսի (Մինսկ) գիտությունների ազգային ակադեմիայի մանրէաբանության ինստիտուտի ֆերմենտների լաբորատորիայի խմբի հետ, որի շարունակությունն է նոր նախագիծը: Գործող ծրագրի ընթացքում մանրէների կուլտիվացումը կատարվել է տարբեր պայմաններում. օգտագործվել են տարբեր թափոններ (գլիցերոլ, գարեջրի թափոն) կամ լիգնոցելյուլոզից ստացված շաքարներ (քսիլոզ, գլյուկոզ):

 

Ծրագրի շրջանակում տեղի են ունեցել գիտական խմբի ներկայացուցիչների փոխադարձ այցելություններ, համատեղ փորձեր:

Նրա խոսքով, այս հետազոտությունը մեծ նշանակություն ունի և կնպաստի Հայաստանում ու տարածաշրջանում ԿՎՍ-ների տեխնիկայի զարգացմանը. «Ակնկալվում է շարունակել կենսաէլեկտրաքիմիական համակարգերում արդեն իսկ ընտրված հիդրոգենազների ակտիվության խթանումը և օպտիմալացումը: Ծրագրի ընթացքում նախատեսվում են երկու խմբերի անդամների համատեղ այցեր»:

 

Նադեժդա Տեր-Աբրահամյան

 

 

Գիտաժողովը կազմակերպել էր ԵՊՀ հայ բանասիրության ֆակուլտետի ՈՒԳԸ-ն:

Մայիսի 14-16-ն անցկացվող գիտաժողովի ընթացքում ԵՊՀ-ի , ԵՊՀ Իջևանի մասնաճյուղի, Խաչատուր Աբովյանի անվան պետական մանկավարժական համալսարանի, Վալերի Բրյուսովի անվան պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանների (ԵՊԼՀ), Գավառի պետական համալսարանի ուսանողները հանդես կգան զեկուցումներով:

 

Զեկուցումներն ընդգրկում  են հայոց լեզու, լեզվաբանություն ու գրականություն մասնագիտացումներով սովորող ուսանողների  հետաքրքրության շրջանակը:

 

Գիտաժողովին ներկա էին Հայ բանասիրության ֆակուլտետի դեկան Արծրուն Ավագյանը, ամբիոնի դասախոսներ և ուսանողներ:

 

Ողջույնի խոսքով հանդես եկավ Հայ բանասիրության ֆակուլտետի դեկան Արծրուն Ավագյանը:

 

Վերջինս ողջունեց գիտական նստաշրջանին մասնակցող ուսանողներին և մաղթեց արդյունավետ աշխատանք. « Գիտության ասպարեզն անհատակ օվկիանոս է, ուստի համարձակ, որոնող ու հաղթող եղեք»,- գիտաժողովի մասնակիցներին կոչ արեց դեկանը: 

 

Մեզ հետ զրույցում Հայ բանասիրության ֆակուլտետի ՈՒԳԸ նախագահ Սամվել Եղիազարյանը նշեց, որ գիտաժողովն իր բնույթով միջահամալսարանական է, քանի որ ընդգրկում է ՀՀ մի շարք բուհեր: «Այսօրինակ գիտաժողովներն ուսանողների ինքնադրսևորման և զարգացման լավագույն ճանապարհներից մեկն են»,- նշեց Ս. Եղիազարյանը:

 

Բացման արարողությունից հետո ուսանողները հանդես եկան զեկուցումներով:

 

Տեղեկացնենք, որ գիտաշրջանի փակման հանդիսավոր արարողությունը և  հավաստագրերի հանձնումը տեղի կունենա մայիսի 16-ին:

 

Անգին Խաչատրյան

Դասախոսության համար «Ինտեգրացիա և զարգացում» հետազոտական վերլուծական հասարակական կազմակերպության կողմից համալսարան էր հրավիրվել Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Եվրոպայի ինստիտուտում բրիտանական հետազոտությունների կենտրոնի ղեկավար, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու Ելենա Անանիևան։

Բանախոսը նախ ծանոթացավ Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի դեկան Գեղամ Պետրոսյանի և պրոֆեսորադասախոսական անձնակազմի հետ, որոնք ողջունեցին նրան Երևանի պետական համալսարանում և շնորհակալություն հայտնեցին հրավերն ընդունելու համար։

Նախքան դասախոսությանն անցնելը մեզ հետ զրույցում Ելենա Անանիևան ասաց, որ Ռուսաստանի Դաշնության և Մեծ Բրիտանիայի հարաբերությունները միշտ շատ հետաքրքիր բնույթ են ունեցել և արժանի են դիտարկման ու ուսումնասիրության։

«Սա արդիական թեմա է։ Այն շատ հարցերի պատասխաններ է տալիս, երբ խոսքը Բրիտանիայի՝ Եվրոպական միությունից դուրս գալու փուլում գտնվելու մասին է»,- ասաց նա։

Արդեն լսարանում ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության ամբիոնի ասիստենտ, «Ինտեգրացիա և զարգացում» հետազոտական վերլուծական ՀԿ-ի նախագահ,Եվրասիական փորձագիտական ակումբի համակարգող Արամ Սաֆարյանը ողջունեց ուսանողներին և ծանոթացրեց նրանց այսօրվա բանախոսի հետ։ Նա ասաց, որ հրավիրված հյուրն այժմ բրիտանական քաղաքականության պահանջված փորձագետ և գիտնական է։

«Մենք խնդրել ենք նրան գալ ԵՊՀ և ձեզ համար դասախոսություն կարդալ Ռուսաստանի Դաշնության և Մեծ Բրիտանիայի փոխհարաբերությունների մասին»,- ասաց Ար․ Սաֆարյանը և խոսքը փոխանցեց բանախոսին։



«Ես շատ ուրախ եմ ձեզ համար ելույթ ունենալու կապակցությամբ և կփորձեմ այս կարճ ժամանակամիջոցում ձեզ հիմնական պատկերացում տալ այս տերությունների միջև քաղաքական իրավիճակի մասին»,- ասաց Ելենա Անանիևան։

Նա նախ ներկաներին տեղեկացրեց այն ինստիտուտի մասին, որն ինքը ներկայացնում է, պատմեց, թե ինչ գործունեությամբ է վերջինս զբաղվում, ցույց տվեց նրա կողմից հրատարակված գրքերը։

Հասկանալու համար, թե ինչ քաղաքական հարաբերություններ ունեն վերոնշյալ երկրները, բանախոսն առաջարկեց մի փոքր հետ գնալ ժամանակի մեջ և դասախոսությունը սկսել 18-րդ դարում Բրիտանիայի արտաքին քաղաքականությունից։



Նա մեջբերեց անգլիական քաղաքական գործիչ լորդ Փալմերսթոնի(1784 -1865) խոսքերը. «Անգլիան չունի մշտական բարեկամներ և մշտական թշնամիներ, Անգլիան ունի մշտական շահեր»։ Արտաքին քաղաքական հարաբերությունները բնութագրելու համար բանախոսն ասաց, որ այս գործելաոճը միշտ ուղեկցել է Բրիտանիային, որը շարունակում է ամեն ինչ անել՝ տարածաշրջանում որևէ պետության գերակայությունը թույլ չտալու համար։

Դասախոսության ընթացքում Ելենա Անանիևան անդրադարձավ այս երկու տերությունների միջև տարբեր ժամանակաշրջաններում թե՛ թշնամական, թե՛ բարեկամական հարաբերություններին ու մատնանշեց այդ ընթացքում երկուսի ունեցած կորուստներն ու ձեռքբերումները։ Նա խոսեց 2008 թվականին Վրաստանի հանդեպ Ռուսաստանի վարած քաղաքականության նկատմամբ Բրիտանիայի ելույթների մասին և հիշեցրեց, որ այդ շրջանում վերջինս առաջարկում էր սանկցիաներ կիրառել այս գերտերության նկատմամբ։

Սակայն մի քանի ամիս անց սկսվեց Մեծ Բրիտանիայի 2008 թվականի ֆինանսատնտեսական ճգնաժամը, որից դուրս գալու համար վերջինս դիմեց Ռուսաստանի օգնությանը։

Այսպիսով՝ ԵՊՀ միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի ուսանողները տեղեկացան այս երկու երկրների միջև եղած կոնֆլիկտներին ու փոխշահավետ գործարքներին։ Նրանք դասախոսության վերջում իրենց հարցերը հղեցին բանախոսին ու շնորհակալություն հայտնեցին նրան հրավերն ընդունելու համար։

Մարինա Առաքելյան