«Գիտությունը միշտ իմ սրտում է»․ ԵՊՀ գիտաշխատող Զարինե Սիմոնյան

Արդեն վեց տարի է՝ Զարինե Սիմոնյանն աշխատում է գիտության ոլորտում։ Նա և իր թիմը գործունեություն են ծավալում նանոտեխնոլոգիաների բնագավառում, մասնավորապես՝ ռեզիստիվ գազային սենսորների մշակման և հետազոտման ուղղությամբ։ Նրանց զարգացրած նանոկառուցվածքային սենսորները հնարավորություն են տալիս միջավայրում հայտնաբերելու տարբեր տեսակի թունավոր և պայթյունավտանգ գազեր ու գոլորշիներ։ Այս ուղղությունը շատ կարևոր է ինչպես շրջակա միջավայրի մշտադիտարկման, այնպես էլ բժշկության, արդյունաբերության, անվտանգության  և այլ ոլորտներում։

Նրա խոսքով՝ իր կյանքի կարևոր իրադարձություններից էր մագիստրատուրայում սովորելու ժամանակ տ․գ․դ․, պրոֆեսոր Միքայել Ալեքսանյանից գիտական աշխատանքներին մասնակցելու առաջարկ ստանալը, ինչով էլ սկսվեց նրա գիտական ուղին։ Այսօր նրանց թիմն ունի բազմաթիվ հրապարակումներ բարձր վարկանիշ ունեցող գիտական պարբերականներում, որոնց համահեղինակ է նաև ինքը՝ Զարինեն։ ԵՊՀ գիտաշխատողը սա համարում է իր մասնագիտական կայացման կարևոր փուլերից մեկը՝ ընդգծելով, որ գիտության ճանապարհը շարունակական է։

Անդրադառնալով մասնագիտական ճանապարհին առաջացած դժվարություններին՝ նա նշեց, որ ամենամեծ մարտահրավերները եղել են իր ներքին մտահոգությունները։ Ուսանողական տարիներին նրան հաճախ թվում էր, թե դեռ բավարար գիտելիքներ չունի գիտությամբ զբաղվելու համար, և այդ ինքնավստահության պակասը երբեմն ավելի մեծ խոչընդոտ էր ստեղծում, քան արտաքին կարծրատիպերը։

«Աշխատանքային միջավայրում երբևէ խտրական վերաբերմունքի չեմ հանդիպել․ թիմի կողմից միշտ ստացել եմ մասնագիտական աջակցություն և գնահատում։ Կարծում եմ՝ գիտության մեջ առաջնային են կարողություններն ու նվիրվածությունը, իսկ առողջ ու հավասար հնարավորություններ ապահովող միջավայրը մեծ դերակատարում ունի արդյունավետ գիտական աշխատանքի հասնելու հարցում։ Այդ ճանապարհին ամենակարևորը եղել են ինքնակրթությունը և շարունակաբար սովորելը։ Մեծ դեր է ունեցել փորձառու գործընկերների հետ աշխատանքը, նրանց աջակցությունն ու հոգատարությունը, ինչպես նաև նրանցից սովորելու հնարավորությունը։ Ժամանակի ընթացքում հասկացա, որ գիտությունը մշտական զարգացման գործընթաց է, և մենք միշտ սովորելու բան ունենք։ Ամենակարևորը սեփական առաջընթացի համար հետևողականորեն աշխատանքն է»,- ընդգծում է ԵՊՀ գիտաշխատողը։

- Ըստ Ձեզ՝ այսօր կանանց համար գիտության ոլորտում աշխատելը հե՞շտ է, թե՞ դեռ կան խոչընդոտներ։

- Այսօր հնարավորությունները ավելի մեծ են, քան երբևէ։ Միգուցե լինեն ինչ-ինչ խոչընդոտներ, սակայն ամենամեծ մարտահրավերը հաճախ մեր ինքնավստահության պակասն է և որոշ կարծրատիպեր։ Դրական փոփոխություններն ակնհայտ են, և նոր սերունդը ավելի ազատ է սեփական ընտրություններում։ Կարևոր է նշել նաև, որ վերջին տարիներին ՀՀ ԿԳՄՍՆ բարձրագույն կրթության և գիտության կոմիտեն հայտարարում է հատուկ դրամաշնորհային ծրագրեր, որոնք խրախուսում են կանանց ինտեգրումը գիտության մեջ, ինչը շատ գովելի է։

- Ինչո՞ւ է կարևոր, որ կանայք գիտական ակտիվ գործունեություն ծավալեն։

- Գիտությունը զարգանում է պրպտուն մտածողության շնորհիվ։ Կանայք և տղամարդիկ ունեն իրենց բնորոշ դիտանկյուններ և խնդիրներին մոտենալու ձևեր։ Երբ գիտական գործընթացում ներկայացվում են տարբեր մտածողություններ և մոտեցումներ, արդյունքները դառնում են ավելի ամբողջական և հիմնավորված։ Հետևաբար, կանանց ակտիվ մասնակցությունը նպաստում է գիտության ավելի հավասարակշռված և արդյունավետ զարգացմանը։

- Մասնագիտական կողմնորոշման հարցում մտերիմները Ձեզ աջակցե՞լ են։

- Ընտանիքս միշտ աջակցել է իմ մասնագիտական ընտրությանը, ինչը դարձել է կարևոր հիմք առաջ շարժվելու համար։ Ժամանակի ընթացքում սովորել եմ ճիշտ բաշխել առաջնահերթությունները և գտնել այն հավասարակշռությունը, որը օգնում է արդյունավետ օգտագործելու ժամանակը։

- Ի՞նչն է Ձեզ դրդել շարունակելու Ձեր մասնագիտական ուղին։

- Գիտությունը միշտ իմ սրտում է։ Վստահ եմ, որ գիտության ոլորտում հաջողելու համար ամենակարևորը համառ աշխատանքն ու հետևողականությունն են։ Կցանկանայի վերանար այն միֆը, ըստ որի, կանայք պակաս տեխնիկական և ինժեներական  մտածողություն ունեն։ Գիտությունը սեռ չի ճանաչում․ այն ճանաչում է նվիրվածություն և աշխատասիրություն։

Ըստ Զարինե Սիմոնյանի՝ գիտության ոլորտում հաջողության հասնելու համար կարևոր են ոչ միայն մասնագիտական կարողություններն ու նվիրվածությունը, այլև ինքնավստահությունը, փորձառու գործընկերներից սովորելը և շարունակաբար ուսուցման գործընթացում լինելը։ Նրա խոսքով՝ կանայք կարող են հաղթահարել մարտահրավերները, օգտագործել իրենց ուժեղ կողմերը և լինել ազդեցիկ մասնակից գիտության ոլորտում, իսկ սա ոգեշնչում է նոր սերնդին՝ վստահորեն ընտրելու գիտության ճանապարհը և հասնելու իրենց նպատակներին։