Երևանի պետական համալսարանի ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի մեդիահետազոտությունների ու նշանագիտության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր Տիգրան Սիմյանը մասնակցել է հետազոտական նախագծի, որն իրականացվել է «DVV International»-ի՝ Գերմանիայի ժողովրդական համալսարանների միության միջազգային համագործակցության ինստիտուտի հետ համագործակցությամբ։
ԵՊՀ շարունակական կրթության բաժնի մասնակցությամբ կազմակերպված մրցույթի շրջանակում հումանիտար ուղղությամբ հաղթող է ճանաչվել բանասիրական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Տիգրան Սիմյանի ղեկավարած հետազոտական խմբի (2025–2026) ներկայացրած նախագիծը:
Հետազոտությունը նվիրված էր հայկական քաղաքների մշակութային, կրթական և էկոլոգիական ենթակառուցվածքների դերին ցկյանս ուսումնառության զարգացման համատեքստում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում էին Հայաստանի երեք քաղաքներ՝ Սևանը, Դիլիջանը և Գյումրին։
Նախագծի առանձնահատկություններից էր դրա միջգիտակարգային բնույթը։ Պրոֆեսոր Տ. Սիմյանը ձևավորել էր ԵՊՀ տարբեր ֆակուլտետների ուսանողներից բաղկացած հետազոտական խումբ, որի կազմում ընդգրկված էին Միքայել Սարգսյանը (ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի բակալավրիատի ուսանող), Շուշան Բայաթյանը (ԵՊՀ կենսաբանության ֆակուլտետ, մասնագիտացում՝ էկոլոգիա), Սրբուհի Հովհաննիսյանը (ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի մշակութաբանության ամբիոնի մագիստրատուրայի I կուրսի ուսանողուհի), Արաքսյա Հակոբյանը (ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի արվեստի պատմության և տեսության ամբիոնի մագիստրատուրայի I կուրսի ուսանողուհի)։ Ընտրված կազմը հնարավորություն է տվել «ուսումնառու» քաղաքային տարածքը դիտարկելու միաժամանակ մի քանի՝ նշանագիտական, մշակութաբանական, արվեստաբանական և էկոլոգիական տեսանկյուններից։
Դաշտային հետազոտությունների ընթացքում մասնակիցներն ուսումնասիրել են Սևանի, Դիլիջանի և Գյումրիի ոչ միայն կրթական ենթակառուցվածքները, այլև մշակութային հաստատությունները, հանրային տարածքները, քաղաքային միջավայրը, մշակութային ժառանգության տարրերը և էկոլոգիական ենթակառուցվածքը։ Հետազոտական խմբի համար առանձին խնդիր էր նաև կրթական հնարավորությունների հասանելիության քարտեզագրումը՝ ներառելով ինչպես ֆորմալ կրթությունը, այնպես էլ ոչ ֆորմալ և շարունակական կրթության տարբեր ձևերը։
Մեթոդաբանական առումով նախագիծը հիմնվել է նաև ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի «Learning Cities» («Ուսումնառու քաղաքներ») հայեցակարգի վրա։ Այս մոտեցման համաձայն՝ քաղաքը դիտարկվում է որպես տարածք, որտեղ տարբեր ոլորտների կրթական ռեսուրսները պետք է հասանելի լինեն մարդկանց ողջ կյանքի ընթացքում՝ սկսած ֆորմալ կրթությունից մինչև ընտանիքում, համայնքում, աշխատավայրում, ինչպես նաև մշակութային և հասարակական նախաձեռնությունների միջոցով իրականացվող ուսուցումը։ Այս հայեցակարգը շարունակական կրթությունը կապում է սոցիալական ներգրավվածության, մշակութային զարգացման և քաղաքային համայնքների կայունության հետ:
Սևանի, Դիլիջանի և Գյումրիի ուսումնասիրությունը նպատակ ուներ արձանագրելու առկա կրթական հնարավորությունները, բացի այդ՝ հասկանալու, թե որքանով կարող է հենց քաղաքային տարածքը վերածվել ուսումնառության և «դաստիարակության» միջավայրի։
Նախագիծն ամփոփվել է 2026 թվականի հոկտեմբերի 2-ին Սևան քաղաքի բիզնես կենտրոնում տեղի ունեցած եզրափակիչ ներկայացմամբ, որի ընթացքում հետազոտական խմբերը ներկայացրել են կատարված աշխատանքի արդյունքները։ Բացի այդ՝ «Մեդիատեքստ, նշանագիտություն և ԱԲ․ նոր իմաստի որոնումներում» գիտաժողովի շրջանակում հետազոտական խմբի անդամ-ուսանողները՝ Արաքսյա Հակոբյանը, Սրբուհի Հովհաննիսյանը և նրանց ղեկավար Տ. Սիմյանը, ներկայացրել են «Տրավմատիկ հիշողության լանդշաֆտը» խորագրով զեկուցումը՝ ըստ Սևանի, Դիլիջանի և Գյումրիի նյութերի։
Նախագծի իրագործումը դարձավ Մեդիահետազոտությունների ու նշանագիտության ամբիոնի՝ միջազգային կազմակերպությունների հետ համագործակցության զարգացման ևս մեկ քայլ, ինչպես նաև ուսանողներին ժամանակակից քաղաքային միջավայրի գործնական և միջգիտակարգային հետազոտություններում ներգրավելու հաջող օրինակ։
