ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի ասպիրանտ Էլեն Հակոբյանը «Էրազմուս+» փոխանակման ծրագրի շրջանակում մեկնել է Իտալիա և մեկ ուսումնական կիսամյակ սովորել Մեսսինայի համալսարանում։ Ծրագիրը նրան հնարավորություն է տվել ծանոթանալու եվրոպական բուհական համակարգին, ինչպես նաև զարգացնելու իր գիտական հետազոտությունները մշակութային նոր և ակադեմիական միջավայրերում։
Զրուցել ենք Էլեն Հակոբյանի հետ՝ պարզելու նրա փորձառության մանրամասները:
- Ի՞նչ կարևոր փորձառություն և գիտելիքներ եք ձեռք բերել ուսումնառության ընթացքում։
- Որպես ազատ ունկնդիր մասնակցել եմ մի շարք հետաքրքիր սեմինարների և դասընթացների, որոնք կազմակերպում էին Հին և նոր քաղաքակրթությունների, Քաղաքագիտության և Միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետները։ Դրանք ներառում էին միջմշակութային հաղորդակցության և Եվրոպայի նոր ու նորագույն շրջանի պատմության դասախոսություններ։ Միևնույն ժամանակ մասնակցել եմ Ռումինիայի Տիմիշոարայի արևմտյան համալսարանի Սոցիալական մարդաբանության ամառային դպրոցին։ Այս փորձը չափազանց արժեքավոր էր, քանի որ թարմացրել և վերաիմաստավորել եմ Եվրոպայի 19-20-րդ դարերի պատմության վերաբերյալ գիտելիքներս, բացահայտել աֆրիկյան ուսումնասիրությունների ոլորտի կարևորությունը և ծանոթացել տարբեր երկրների ուսանողների սոցիալ-մշակութային ընկալումներին։ Տիմիշոարայում իրականացրել եմ նաև թեմատիկ դաշտային աշխատանք քաղաքային միջավայրում։
- Ի՞նչ նշանակություն ունեցավ Մեսսինան Ձեր հետազոտությունների համար։
Իտալիայում՝ մասնավորապես Մեսսինայում լինելը իմ հետազոտական աշխատանքերի համար խորհրդանշական էր. այն ինձ համար հետախուզական ճամփորդության էր նման։ Վաղ միջնադարյան հունա-լատինական աղբյուրները վկայում են, որ Բարդուղիմեոս առաքյալը նահատակվել է Մեծ Հայքի տարածքում։ Նրա մասունքները ծովով հասել են Լիպարի կղզի, որը Մեսսինայի վարչական շրջանի մաս է: Մասունքների մի մասը 9-րդ դարում տեղափոխվել է Հռոմ, որտեղ պահպանվում է առաքյալի անունը կրող եկեղեցում: Այնտեղ ցուցադրվում են նաև քրիստոնեության նոր նահատակների մասունքարաններ, այդ թվում՝ Հայոց ցեղասպանության զոհերի հիշատակը հավերժացնող խաչը։
- Մեսսինայի համալսարանում բանախոսություն կարդալու փորձն ի՞նչ ազդեցություն ունեցավ ձեր մասնագիտական զարգացման վրա։
Հետազոտական թեմայով բանախոսությունը նման էր չքարտեզագրված տարածք մտնելուն: Քանի որ թեման դեռ ուսումնասիրության փուլում էր, բանախոսությունը հնարավորություն տվեց հստակեցնելու գաղափարներս և լսարանին ներկայացնելու նոր մոտեցումներ։ Բացի այդ՝ ես՝ որպես Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտի աշխատակից, մասնակցեցի նաև Հայոց ցեղասպանության թեմայով բանախոսությունների։
- Ի՞նչ ազդեցություն է ունեցել ԵՊՀ-ում ձեր ուսումնառությունը հետազոտական մոտեցումների վրա։
ԵՊՀ պատմության ֆակուլտետի Մշակութաբանության ամբիոնում տարիների ուսումնառությունը որոշիչ նշանակություն է ունեցել աշխարհայացքիս ձևավորման և մասնագիտական աճիս տեսանկյուններից։ Ձեռք բերված գիտելիքներն ու մեթոդաբանությունը թույլ տվեցին արդյունավետ համագործակցելու Մեսսինայի համալսարանի դասախոսների հետ։ Այդ կապերն ամրապնդվեցին նաև նրանով, որ Մշակութաբանության ամբիոնի վարիչ, պրոֆեսոր Համլետ Պետրոսյանը և դոցենտ Արսեն Հակոբյանը բանախոսություններ ու սեմինարներ անցկացրին Մեսսինայի համալսարանում։
- Ի՞նչ խորհուրդ կտաք միջազգային ծրագրերով հետաքրքրված հայ ուսանողներին։
Խորհուրդ կտամ շարունակաբար հետաքրքրվել, գտնել լավագույն հնարավորությունները և միաժամանակ պատրաստ լինել արտերկիր մեկնելու հետ կապված հնարավոր դժվարություններին։ Նման փորձառությունը ոչ միայն նոր գիտելիքներ է տալիս, այլև էապես ընդլայնում է անձնական ու մասնագիտական աշխարհայացքը։
