«Գիտնականի համար չկա ավելի մեծ հաջողություն, քան սեփական հետազոտության գործնական արժեքը տեսնելը»․ ԵՊՀ փորձագետ Անի Չախոյան

«Մասնագիտությանս ընտրության հարցում վճռորոշ եղավ բարդ խնդիրներին լուծում տալու ցանկությունը: Ընտրեցի այս ճանապարհը, որ իմ «պրպտումները» ունենան գործնական արժեք և ծառայեն մարդկանց առողջությանը»,- ասում է Անին:

Կինը լաբորատորիայում՝ խոչընդոտներից մինչև մասնագիտական վստահություն

Անին նշում է, որ մասնագիտական դժվարությունները ոչ թե խոչընդոտներ են իր համար, այլ մարտահրավերներ, որոնք հնարավորություն են տալիս զարգացնելու և ամրապնդելու գիտելիքները: Նա ընդգծում է՝ երբ սիրում ես աշխատանքդ և կենտրոնացած ես արդյունքի վրա, նույնիսկ ամենաբարդ իրավիճակներն ընկալվում են որպես փորձառություն և առաջ շարժվելու նոր հնարավորություն:

«Բարեբախտաբար, ես աշխատում եմ մի միջավայրում, որտեղ երբևէ խտրականություն չեմ զգացել. ԵՊՀ-ում գնահատվում է նախևառաջ մասնագիտական պատրաստվածությունը: Միակ բանը, որ սկզբում շատերի մոտ զարմանք էր առաջացնում, իմ աշխատանքն էր ատոմային էմիսսիոն սպեկտրաչափի հետ: Չգիտես՝ ինչու, նման բարդ սարքավորումների սպասարկումն ու տարրային անալիզի իրականացումը համարվում էր «տղամարդու աշխատանք»: Ես այդ մոտեցման հետ բացարձակ համաձայն չեմ: Եթե լաբորատորիայում առկա է հրատապ անհրաժեշտություն, ես մեծ հաճույքով կատարում եմ ցանկացած գործ՝ լինի դա հետազոտություն թե ինժեներական միջամտություն: Սարքերի ու նյութերի համար կապ չունի՝ իրենց հետ աշխատողը կի՞ն է, թե՞ տղամարդ. սարքը պարզապես «պահանջում է» գիտելիք, հմտություն և մի փոքր էլ «ամուր ձեռք»՝ անկախ սեռից»,- նշում է Անին և հավելում, որ իր հիմնական «զենքը» մասնագիտական գիտելիքն ու հետևողականությունն են:

Ըստ նրա՝ երբ շրջապատը տեսնում է, որ աշխատողը տիրապետում է իր գործին և վստահորեն լուծում է տեխնիկական խնդիրները, կարծրատիպերը ինքնըստինքյան վերանում են: 

«Գիտության մեջ հարգանքը վաստակում են ոչ թե խոսքերով, այլ ցուցաբերած վերջնարդյունքով, որը հենց լավագույն պատասխանն է ցանկացած թերահավատության»:

Խոչընդոտներ կան, սակայն հաղթահարելի են

«Կարծում եմ՝ որոշակի խոչընդոտներ դեռևս կան։ Գիտությունը պահանջում է բացարձակ նվիրում և անսահման ժամանակ, սակայն չպետք է մոռանալ, որ կնոջ աշխատանքը աշխատավայրից դուրս չի ավարտվում։ Մենք հաճախ ստիպված ենք լինում գիտական բարդ հետազոտությունները, դասախոսական ու փորձագիտական ծանրաբեռնվածությունը համատեղել ընտանեկան ու կենցաղային պատասխանատվության հետ՝ չնայած, որ դա միաժամանակ մեզ դարձնում է ավելի ճկուն ու կազմակերպված»,- ընդգծում է փորձագետը։ Նրա խոսքով՝ խոչընդոտներ կան, սակայն դրանք հաղթահարելի են, եթե կա ներքին մեծ մոտիվացիա և սեր դեպի ընտրածդ մասնագիտությունը։ Անին շեշտում է, որ կանանց մասնակցությունը գիտությանը կարևոր է նախևառաջ նրանց յուրահատուկ աշխարհայացքի ու մոտեցման համար․ կանայք օժտված են բացառիկ համբերատարությամբ, մանրուքների նկատմամբ ուշադրությամբ և միաժամանակ մի քանի գործընթացներ համակարգելու ունակությամբ։

«Կին գիտնականը օրինակ է հաջորդ սերունդների համար՝ փաստելով, որ կարելի է լինել հաջողակ մասնագետ՝ չկորցնելով կանացիությունը։ Երբ գիտության մեջ կա սեռերի հավասարակշռություն, որոշումներն ու լուծումները դառնում են ավելի բազմակողմանի և մարդակենտրոն»։

Անին կարողանում է ներդաշնակորեն համատեղել մասնագիտական և անձնական ոլորտները, իսկ աշխատավայրում ձևավորված ջերմ ու առողջ հարաբերությունները թույլ չեն տալիս սպառվել ծանրաբեռնվածությունից: Նրա խոսքով՝ երբ գործդ և շրջապատդ ներդաշնակ են, մասնագիտական ու անձնական կյանքի համադրումը դառնում է ոչ թե բարդություն, այլ բնական ու հաճելի կենսակերպ։

Նա կարծում է, որ գիտության մեջ կանանց հաջողության հիմքում են մասնագիտական գիտելիքը, հետևողականությունը և ինքնավստահությունը, իսկ կարծրատիպերը, ըստ նրա, լավագույնս հաղթահարվում են գրանցած արդյունքով: 

Անի Չախոյանի գործունեությունը ֆարմացիայի ոլորտում միավորում է դասախոսությունը, գիտական հետազոտությունը, փորձագիտական աշխատանքը և հանրային հաղորդակցությունը: Նա զբաղվում է հիվանդանոցային դեղային ապահովման արդյունավետության բարձրացմամբ, մշակում կլինիկատնտեսագիտական մեխանիզմներ՝ դեղերի կիրառումը տնտեսապես օպտիմալացնելու համար, կատարում է տարրային անալիզներ ԵՊՀ դեղերի որակի հսկման և մոնիթորինգի կենտրոնում։ Նա իր ամենամեծ ձեռքբերումը համարում է գիտական հիմքի ստեղծումը, որը ոչ միայն տեսականորեն, այլև գործնականում օգնում է առողջապահական համակարգին՝ բարելավելով ֆինանսական ռեսուրսների օգտագործումն ու բարձրացնելով բուժառուների բուժման որակը: 

«Գիտնականի համար չկա ավելի մեծ հաջողություն, քան սեփական հետազոտության գործնական արժեքը տեսնելը»,-ամփոփում է նա։